رختکن خاطرات

۱-
خوبه خدا زمین رو گرد آفرید، چون اگه شبیه یه مستطیل بود حتما مردم توش ۲۴ ساعته فوتبال بازی می کردن …
۲-
میگن خدا دنیا رو تو هفت شبانه روز آفرید، راستی اینهمه عجله برای چی بود؟
۳-
کن فیکون اصلا چیز بدی نیست یعنی گفت باش پس شد …

گاهی فکر می کنم گرگها از ما انسانها،انسان ترند، گرگها وقتی می درن که گشنشون باشه و وقتی همجنس خودشونو می درن که حس کنند اون برای همه ایجاد خطر می کنه، اما ما انسانها همدیگرو می دریم بی هیچ دلیلی، فقط برای اینکه خودمون لذت می بریم … راستی گرگها از ما بهتر نیستند؟

۱-
چارلز بوکوفسکی و موسیقی آب گرمش و خیلی دوست دارم، یه جور سنت شکنیه، خوشم میاد که همه اون بندهای پوسیده نویسندگی رو پاره کرده و یه دهن کجی گنده کرده به همه اون نویسنده ها که هی سبک های داستان نویسی و کتابهای یه خرواریشون رو به رخ ملت می کشن …
احتمالا مایکوفسکی رو هم به همین دلیل دوست دارم …
۲-
گاهی فکر می کنم کدوم آدم عاقل، سالمی می تونه بیشتر از ۱۵۰ صفحه یا ۲۰۰ صفحه کتاب بنویسه و چرت و پرت ننویسه … البته فکرکنم فردوسی اینکار رو کرد اما یه ۳۰ سالی وقت گذاشت واسش، حالا اینکه بعضیها چطوری توی ۳۰ سال زندگیشون خروار خروار کتاب می نویسن و می دن بیرون بماند …
۳-
از مارتین کوهن هم خوشم میاد واسه مسائل فلسفیش، خیلی جالبه به نظرم …

می دونیم که هرجماعتی و هر ملتی خصلتهای خوب و بد دارن، از میون همه خصلتای بدی که ایرانیها دارن ۲ تاش هست که خیلی بارزه و بدجوری تو چشم می زنه:

۱- عادت انگ زدن( برچسب زدن یا …) این خصلت رو ما خیلی وقته که داریم و اصلاً رفته جزء وجودمون.

۲- اما از خصلت انگ زدن بدتر اینکه ما انگ رو می زنیم بدون اینکه معنی اونو بدونیم یا درک درستی ازش داشته باشیم تنها به صرف گفته های دیگرون اونو استفاده می کنیم.

اگه به حرفای بالا اعتقاد دارید که هیچ، اما اگه ندارید من یه مسابقه طرح کردم که به برنده اون یه ربع سکه بهارآزادی جایزه می دم.

اما مسابقه:

به یه نفر که بتونه یه تعریف دقیق از ابتذال داشته باشه طوری که اونو بشه بغل هرچیزی گذاشت و با اون سنجید که اون شی (نوشته، فیلم، اثر هنری یا …) مبتذله یا نه ، یه ربع سکه بهار آزادی تقدیم می شه. (لطفاً شرایط تعریف رو مد نظر داشته باشید که باید جامع و مانع و … باشه) تعاریفتون رو همینجا توی سیستم کامنت بنویسید.

ضمناً واسه راهنمایی هم که شده روبروی لغت ابتدال توی فرهنگ لغت نوشته شده:

بسیار صرف کردن چیزی، دائم به کار بردن و کهنه کردن چیزی، خوار کردن، بی قدری و پستی و کهنگی.